پاک کردن انواع لکه ها:

 لک شربت، شکلات، مواد قندی:

اگر لباس قابل شستشو باشد، آن را با آب وصابون شستشو میدهیم، و بقیه لک را از روی پارچه های سفید پنبه ای یا کتانی را توسط آب ژاول از بین میبرند، روش موثر آن است که قسمت لک را در الکل چوب قلیایی شده توسط محلول آمونیاک میخیسانند، برای پارچه های غیر قابل شستشو، قسمت لک را توسط نفت یا تتراکلرید کربن شسته تا چربی از بین برود و باقیمانده لک را بوسیله پراکسید هیدروژن (آب اکسیژنه) از بین میبرند.

 لک قهوه:

بر روی لک پارچه تا ارتفاع ۵ تا ۶ سانتیمتر آب جوش ریخته و برای چند ساعتی به همین حال باقی میگذاریم، چناچه لک بر روی لباس پشمی یا ابریشمی باشد لک سریعا توسط آب سرد و یا ولرم پاک میشود و اگر باقیمانده روغن وجود داشته باشد توسط تتراکلرید کربن ویا نفت از بین میرود. درصورت بزرگ و یا زیاد قدیمی بودن لک مقدار کمی از اثر آن باقی میماند، که خشکاندن لباس در مقابل نور خورشید موجب از بین رفتن آن میشود و اگر پارچه سفید است از مواد سفید کننده میتوان استفاده کرد.

 لک میوه:

برای پارچه های قابل شستشو قسمت لک را بر روی یک کاسه قرار داده و از بالا به وسیله کتری محتوی آب جوش مستقیما بر روی آن میریزند، لک باقیمانده را با خیساندن در آب لیمو و سپس در معرض نور خورشید قرار دادن از بین میبرند، البته برای پارچه های سفید کتان یا پنبه ای میتوان از آب ژاول استفاده کرد ولی نمیتوان از این ماده برای پارچه های ابریشمی یا پشمی یا رنگ استفاده کرد.

 لک چربی:

تترا کلرید کربن، کلروفرم، اتر، بنزین سفید، نفت مواد موثری در پاک کردن لک چربی حیوانی و گیاهی میباشند، استفاده از این مواد مناسب ترین روش در پاک کردن اینوع لکها میباشد، لک چربی از روی پارچه های قابل شستشو معمولا با شستن با آب گرم و صابون از بین میرود، روش دیگر برای پارچه های غیر قابل شستشو این است که قسمت لک را بر روی سطحی صاف پهن کرده و بر روی لک یک ماده جاذب مثل کاغذ خشک کن، گرد اکسید منیزیم، گچ یا گرد تالک سفید پخش میکنند سپس ماده جاذب را روی لک می غلطانند تا حالت چسبندگی پیدا کند با برس محل را تمیز کرده و این عمل را تکرار میکنند، و اگر پاک نشد لایه جاذب را برای مدت یک شب بر روی لک میگذارند بماند.

 لک روغن:

با استفاده از اسفنج آغشته به تینر خالص و یا تترا کلرید کربن میتوان اینوع لکها را ازبین برد اگر لک بزرگ باشد تمام قسمت توسط تینر شسته شده و چندین بار در حلال تازه آبکشی می شود.

لکهای رنگ تازه را میتوان با مقدار کافی صابون و آب از بین برد، و لکهای قدیمی رنگ بدین روش نیز ممکن است از بین برود و در صورتیکه قبل از آن قسمتی از لک بوسیله کره و یا روغن کاملا مرطوب شده باشد.

 لک مرکب و جوهر:

به لک مرطوب مرکب لباس میتوان یکی از مواد آرد گندم، نمک گچ، پودر تالک افزود تا مرکب اضافی جذب آن شده و مانع از پخش مرکب به سایر قسمتها شود. پس از رنگی شدن ماده جاذب آن را پاک کرده و از ماده جدید استفاده میکنند تا آنکه لک جوهر کاملا خشک شود. سپس قسمت لک را وارد خمیری که با یکی از مواد فوق ساخته اند کرده و دوباره عمل را تکرار میکنند.

روش دیگر آن است که قسمت لک را برای یک یا دو روز داخل شیر خیس میکنند و در صورت لزوم شیر را عوض میکنند تا لک کاملا از بین برود. شیر پاستوریزه برای این کار رضایت بخش نخواهد بود زیرا شیر قبلا نباید گرم شده باشد. برای پارچه های قابل شستشو شستن توسط توسط صابون و اتو کشیدن رضایت بخش خواهد بود.

 لک زنگ آهن:

منطقه لک شده پارچه را بر روی ظرف آبی که در حال جوشیدن است قرار داده سپس یک لیمو را فشرده و آب آن را بر قسمت لک می ریزند. پس از چند دقیقه آن را شسته و عمل را تکرار کنید. روش دیگر آن است که بر روی لک نمک مرطوب شده با آب لیمو ریخته و آن را در معرض نور خورشید قرار میدهند در صورت لزوم آب لیموی بیشتری به آن می افزایند.

 لک چای:

اگر لک بر روی پارچه پنبه ای و یا کتانی برای چند روز باقی مانده باشد قسمت لک را در محلول براکس خیس میکنند (۱ تا ۱.۲ قاشق چایخوری در یک فنجان آب) و سپس درآب جوش آبکشی میکنند. استفاده از پرمنگنات پتاسیم در مورد لکهای مقاوم در برابر معرفهای دیگر مناسب است، بدین طریق که یک قاشق چایخوری از پرمنگنات پتاسیم را در ۲ تا ۳ لیتر آب حل میکنند محلول را توسط قطره چکان بر روی قسمت لک لباس میریزند در زیر قسمت لک ظرفی جهت جمع شدن محلول پرمنگنات قرار میدهند و برای ۵ دقیقه این عمل را ادامه داده و سپس توسط یک اسفج آغشته به آب اکسیژنه مالش میدهند، قبلا این قسمت از کار را روی یک قسمت کوچک از پارچه امتحان کنید تا رنگ اصلی پارچه از بین نرود.

 لک لاک:

با استفاده از اسفنج آغشته به الکل یا استون میتوان لک لاک را پاک کرد.

 لک قیر:

قیر به راحتی در حلالهای نفتی و تترا کلرید کربن حل میشود از این رو میتوان با شستشوی لباس توسط این مواد لک قیر را برطرف کرد.

حلال انواع لکه

شناساگرهای خانگی درست کنید

شما می توانید با استفاده از مواد معمولی كه در هر خانه ای پیدا می شود وهمچنین عصاره میوه ویاگل وبرگ گیاهان، شناساگر خانگی درست كنید .مدتها بود كه دوست داشتم این كار را بكنم.تا اینكه اخیرا در سایت خانم آنه ماریا هلمنستاین در این باره مطالبی را دیدم كه برام جالب بود البته بعضی هاشو هم امتحان كردم در مورد یكی دوتاش جواب گرفتم ولی بعضی هاش هم نتونستم .حالا شما هم امتحان كنید خبرشو به ما هم بدید.

بسیادی از گیاهان دارای آنتو سیانین های حساس به تغییر PH هستند.مانند:

چغندرها

یك محلول بازی قوی می تونه رنگ عصاره چغندر را از قرمز به ارغوانی تغییر دهد.

سیاهدانه ها

توت سیاه، تمشك سیاه، كشمش سیاه، در یك محیط اسیدی به رنگ قرمز هستند ودر محیط بازی به رنگ آبی یا بنفش تغییر رنگ می دهند.

زغال اخته

این میوه در PH حدود 2.8 تا 3.2 به رنگ آبی می باشد ولی اگر محیط كمی اسیدی باشد به رنگ قرمز در می آید.

گیلاس

عصاره گیلاس در محیط اسیدی به رنگ قرمز می باشد اما در محیط بازی به رنگ آبی یا بنفش در می آید.

پودر كاری یا زرچوبه هندی

كاری دارای رنگیزه نارنجی می باشد كه در PH حدود 7.4 نارنجی رنگ ودر PH حدود 8.6 قرمز می باشد.

گلبرگ های شمعدانی

گلبرگ های شمعدانی  در محیط اسیدی نارنجی متمایل به قرمز هستند ودر محیط بازی آبی می شوند.

انگور ها

انگورهای قرمز یا ارغوانی  شامل چندین آنتوسیانین هستند.این ها هم درمحیط اسیدی قرمز ودر محیط بازی آبی هستند.

مشخصات و کاربرد خازن های شیمیایی

این نوع خازن‌ها شامل مایع یا خمیری است که آن را الکترولیت می‌نامند. در این الکترولیت ، جوشن آلومینیومی جای داده شده ‌است که سطح نسبتا زیادی دارد. ترکیب ماده الکترولیت متفاوت است و هر کارخانه ترکیب مخصوص خود دارد که به‌صورت مایع یا خمیر داخل ظرف استوانه‌ای شکل آلومینیومی آب‌بندی شده قرار دارد.

عملکرد
وقتی که فشاری بین الکترولیت و آلومینیوم گذاشته می‌شود (آلومینیوم به پتانسیل مثبت متصل می‌شود) ، جریانی که برقرار می‌شود، باعث تجزیه الکترولیت می‌گردد و پوششی از آلومین (اکسید آلومینیوم) به دور جوشن آلومینیومی بسته می‌شود و چون به این ترتیب آن را عایق می‌کند، باعث قطع شدن جریان می‌گردد. چون ضخامت این پوشش کم است (چند هزارم میلی‌متر) ، بخوبی فهمیده می‌شود که ظرفیت این خازن ها که آلومینیوم و الکترولیت دو جوشن آن را تشکیل می‌دهند تا چه اندازه زیاد است.

خازنهای الکترولیت بر خلاف خازنهای معمولی"پلاریزه" یعنی جهت‌دار هستند و اجبارا باید قطب مثبت فشار را به آلومینیوم متصل کرد. اگر قطبها را برعکس متصل کنیم، خطر از بین بردن خازن پیش می‌آید. بنابراین نباید به چنین خازنی فشار متناوب وارد کرد. هر نوع از این خازنها برای فشار معین و کار مشخص از طرف کارخانه سازنده ساخته شده ‌است و از حدود آن نباید تجاوز کرد. حتی ظرفیت این خازن بستگی به فشاری که به دو جوشن آن گذاشته می‌شود، دارد. هر چه فشار بالاتر رود، ظرفیت کم می‌شود.

خازن الکترولیت تحت فشار بالا
اگر خازن الکترولیت تحت فشار ، لحظه ای زیادتر از حد مجاز قرار گیرد، انفجار بوجود می‌آید (یعنی دو جوشن ، جرقه زده و صدای انفجار بگوش می‌رسد). ولی خطر زیادی متوجه خازن نمی‌شود، زیرا بزودی پوشش ، آلومین دوباره تشکیل می‌گردد. در مورد خازنهای کاغذی اینطور نیست، زیرا کاغذ در اثر جرقه می‌سوزد و تبدیل به کربن می‌شود و باین ترتیب خاصیت عایق بودن خود را از دست می‌دهد و کم و بیش دو جوشن را به یکدیگر اتصال کوتاه می‌دهد.

مشخصات خازنهای الکترولیتی
خازنهای الکترولیتی در اندازه‌های مختلف وجود دارد و از لحاظ اتصال به مدار دو قطب مثبت و منفی کاملا مشخص است تا بطور صحیح به مدار بسته شود و گرنه غشاء نازک عایق آن از میان می‌رود و به اجزائی از مدار که قبل از خازن قرار دارد آسیب می‌رسد.

خازنهای الکترولیت با ظرفیت و ولتاژ مجاز زیاد دارای حجم نسبتا بزرگی است و بوسیله سیم پیچ و مهره و پولک یا بست روی شاسی نصب و محکم می‌شود. قطب مثبت با رنگ قرمز و قطب منفی با رنگ سیاه کاملا مشخص است. گاهی نیز قطب مثبت به بدنه آلومینیومی متصل است و گیره مخصوص ندارد.

خازنهای الکترولیت معمولا دارای جلد فلزی هستند که به این ترتیب با ماده الکترولیت ارتباط داشته و به قطب منفی متصل می‌شوند.

ظرفیت خازنهایی که بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرند، بین 8 تا 32 میکروفاراد است.کاربرد
خازنهای الکترولیتی بیشتر در جایی که احتیاج به ذخیره مقدار انرژی زیادی باشد، استفاده می‌شود. از این نوع خازنها تا ظرفیت 20000 میکروفاراد با حجم نسبتا کوچک می‌توان تهیه نمود.

این خازنها اغلب به عنوان صافی بکار می‌روند.

اغلب در فرکانسهای پایین ، برای دکوپلاژ استفاده می‌شود. بخصوص در مورد دکوپلاژ مقاومتهای پلاریزاسیون.

منبع:رشد

عدد آووگادرو

آووگادرو ، با استفاده از قانون فاراده که مقدار الکتريسيته لازم براي آزاد کردن يک يون گرم +H را 96487 کولن بدست آورده بود و با استفاده از بار الکترون ، اين عدد را بدست آورد. زيرا 96487 کولن الکتريسيته براي آزاد کردن يک مول الکترون مصرف مي شود. پس :


N=96487 / (1.6021*10-19) = ۶٫۰۲۲۵*۱۰۲۳

 

مطالبي چند پيرامون اين عدد
شيميدانها هميشه از عدد آووگادرو استفاده مي كنند؛ زيرا يك شيميدان بر اهميت اين عدد واقف بوده و مي داند كه به چكار مي آيد.آيا تا بحال به اين فكركرده ايد كه:
• اين عدد از كجا آمده؟
• آيا آووگادرو خودش همه محاسبات رو انجام داده ؟
• ممكنه كه اين عدد يك عدد قرار دادي باشه؟
• چطوري آنرا اندازه گيري كرده اند؟

براي دريافت پاسخ به ادامه اين نوشتار توجه كنيد.
آماده ئوآووگادرو(Amadeo Avogadro ) (1776-1856) صاحب فرضيه آووگادرو در سال 1811 هماني است كه به همراه استانيس لائو (Stanislao Cannizzaro)[ صاحب قانون گاي لوساك (Gay-Lussacs)]كليه شبهات مربوط به مقياس وزن اتمي را در كنفرانس كارسرو(Karlsruhe ) به ظرافت تمام از ميان برداشتند.
بله عدد آووگادرو عنواني است كه به افتخار محاسبه تعداد اتمها ؛ ملكولها و ….موجود در يك گرم مول از هر ماده شيميايي به او داده شد. البته شايان ذكر است كه چنانچه واحد جرم را عوض نماييد ( مثلا پوند مول بگيريد) مقدار عدد آووگادرو ديگر 1023*6.022 نخواهد بود.
اولين كسي كه تعداد مولكولهاي جرمي مواد را محاسبه نمود جوزف لاشميت( Josef Loschmidt)( (1821-1895) دبير يكي از دبيرستانهاي استراليا بود. وي در سال 1865 با استفاده از تئوري جديد جنبش ملكولي (KMT) تعداد ملكولهاي موجود در يك سانتي متر مكعب از ماده گازي شكل ، تحت شرايط متعارفي دما و فشار را محاسبه و مقدار آنرا 1019*2.66 بدست آورد. معمولا اين عدد را ثابت لاشميتز مي نامند. اين مقدار در سايتNIST به ميزان 2.686 7775 x 1025 m-3 آورده شده است.

براي اولين بار چه وقت عدد آووگادرو بكار گرفته شد؟
بنظر مي رسد كه اولين بار در سال 1909 و در مقاله اي تحت عنوان : حركت برآوني و واقعيت ملكولي(Movement and Molecular Reality) كه به قلم جين باپتيس جين پرين (Jean Baptiste Jean Perrin (b. Lille, France, 30.9.1870-d. New York, 17.4.1942.) نوشته شده اين تخصيص صورت گرفته است. اين مقاله در( Annals De Chimie et de Physique ) از فرانسه به انگليسي توسط فردريك سودي(Fredric Soddy ) ترجمه شده و هم اكنون نيز در دسترس است.
پرين همان كسي است كه در سال 1926 جايزه نوبل فيزيك را بواسطه كار بر روي عدم پيوستگي ساختار ماده و خصوصا كشف تعادل ته نشيني (sedimentation equilibrium) از آن خود نمود. نام پرين براي بسياري از كسانيكه با محاسبات ديناميك ملكولي سروكار دارند آشناست زيرا بسياري از اين روشها توسط وي توسعه داده شده است. در مقاله پرين او گفته كه : اين عدد ثابت N ، ثابتي است جهاني كه مناسب است آنرا ثابت آووگادرو درنظر بگيريم.
در مراسم اهدا جايزه نوبل در سال 1926 در باره كار پرين گفته شد كه :
شايد بتوان گفت كه در اين كار كه ما آنرا خلاصه نموده ايم ؛ پرين بطور غير مستقيم به وجود ملكولها اشاره نموده است. همانطور كه از مشاهده مستقيم در ك مي كنيم ، ذرات ميكروسكپي موجود درمايع ، هيچگاه در حال استراحت نيستند. آنها بطور دائم در حركتند ، حتي در شرايط كامل تعادل بيروني ، دماي ثابت و …
تنها توضيح انكار ناپذير براي اين پديده ، انتساب حركت ذرات به شوكهاي توليدي از سوي ملكول خود مايع است. انشتين تئوري رياضي اين پديده را قبلا عنوان نموده بود. اولين دليل تجربي اين تئوري توسط فيزيكدان آلماني سديگ (Seddig) بيان شده است. بعد از وي ؛ دو دانشمند بطور همزمان بر روي اين مسئله كار كرده اند. يكي از انها پرين و ديگري ودبرگ (Svedberg) بود. ما تنها به پرين مي پردازيم. اندازه گيريهاي او بر روي حركت برآوني نشان داد كه تئوري انشتين كاملا صادق است. هر چند كه اين اندازه گيري ها مقدار جديدي را براي عدد آووگادرو ارائه نمود.
توليد ضربه هاي ملكولي نه تنها حركت رو به جلو ذرات را در مايع سبب مي شود بلكه آنها را به چرخش نيز وا مي دارد. تئوري اين چرخش توسط انيشتين بيان شده بودولي اندازه گيري اين چرخش توسط پرين به انجام رسيد.درحين همين اندازه گيري ها بود كه وي به عدد جديدي براي آووگادرو دست يافت. خب نتايج اين تحقيقات چيست؟ در دو گرم هيدروژن چندتا ملكول وجود دارد؟
خب باتوجه به اين سه روش ؛ اين جوابها بدست مي آيند: 68.2 x 1022; 68.8 x 1022; 65 x 1022
كارهاي انشتين و پرين قدمهاي اوليه در راه شناخت ماهيت ملكولهايي به حساب مي آيند كه حتي تا پيش از دهه 1900 ناشناخته بودند و عدد آووگادرو داراي مقداري بود كه بايد بطور تجربي اندازه گيري ميشد.در ادامه كار لاشميتز و پرين ؛ بسياري از دانشمندان با بكارگيري روشهاي مختلف تلاش زيادي را براي رسيدن به مقدار دقيق تري از تعداد ملكولهاي موجود در يك مول ماده ، انجام داند ولي تا سال 1933 هنوز به قطعيت مناسبي دست نيافتند. مقاله ويرگو( فيزيكداني در دانشگاه شفيلد انگلستان) تحت عنوان "Loschmidts Number" منتشره در سال 1933 بيان ميدارد كه :
اين عدد كه متناوبااز آن به عنوان عدد آووگادرو ياد مي شود بيان ديگري است از عدد لاشميتز كه همان تعداد ملكولهاي موجود در يك سانتي متر مكعب از گاز در شرايط استاندارد مي باشد.
متاسفانه اين تعابير اغلب ناپايدار هستند. فرضيه مهم آووگادرودر شناسايي تعداد ملكولهاي گازهاي مختلف در حجم معين ( تحت فشار و دماي يكسان) در سال 1811 فرموله شد و لذا با نام وي درآميخت؛ اما آووگادرو تخميني كمي از ثابتهاي بالا ارائه ننمود.
اولين تخمين واقعي از تعداد ملكولهاي موجود در يك سانتي متر مكعب از گاز ، تحت شرايط استاندارد ، در سال 1865 و توسط لاشميتززده شد و از اين زمان بود كه تعداد ملكولها ( اتمها) در يك گرم ملكول(اتم) مورد ارزيابي قرار گرفت.البته بر پايه اكثرمتون علمي آلماني ، از نقطه نظر كميتي چنان بر مي آيد كه بجاي عدد لاشميتز بر سانتي متر مكعب بايد گفت عدد لاشميتز بر ملكول (اتم) گرم .
لذا تا سال 1933نظريه روشني كه اين عدد بايد به چه نام معرفي شود ، وجود نداشت. ويرجو ادامه مي دهد كه در آن سال 8 تعيين جدا از هم براي كشف مقدار واقعي اين عدد ساخته شده بود.( زيرا اين عدد پايه ثابت اتمي است كه احتمالا مقدارش مهمترين چيز در فيزيك اتمي مي باشد). جديدترين مقدار براي آنچه كه ما امروزه آن را عدد آووگادرو مي ناميم؛ پراش پرتو ايكسي است كه در فاصله شبكه اي فلزات و نمكها سنجيده مي شود. در مقاله ويرجو ، كوششهايي را كه وي پيش از اين در استفاده از اين روش به انجام رسانده ، آورده شده است.در كتابهاي نوين شيمي عمومي نتايج متاثر از اين روشها آورده شده است.مثلا از داده هاي حاصل از اشعه ايكس ، فرد مي تواند معين كند كه تيتانيم (TI) داراي ساختماني با هسته مركزي مكعب شكل ( يعني دو اتم تيتان براي هر سلول) بوده و طول هر گوشه آن 330.6 پيكومتر است. همچنين مي توان دريافت كه چگالي فلز تيتان 4.401 گرم بر سانتي متر مكعب است.تعداد مولكولهاي تيتان در يك مول از آن (47.88 گرم) يعني عدد آووگادرو را مي توان به صورت زير محاسبه نمود:
امروزه بهترين مقدار كه همانا 6.022 141 99 x 1023 mol-1 اتم بر مول است ؛ بهترين مقدار متوسطي است كه از بهترين روش ممكن بدست آمده است. تحصيل تجربي اين عدد كار بسيار مشكلي است و بايد گفت كه در حال حاضر 8 عدد مختلف براي عدد آووگادرو از روشهاي تجربي بدست آمده است.

چرا هیدروژن در جدول مندلیف تنهاست؟

هیدروژن با این كه وجوه مشتركی با بعضی از گروه ها  داشت نتوانست در هیچ یك از گروه‌های جدولی تناوبی اجازه‌ی اقامت كسب كند. ابتدا به سراغ قلیایی‌ها رفت   و با آن‌ها اظهار قومیّت كرد. قلیایی‌ها چون او را مانند خود پوشیده در اوربیتال  دیدند و به خصوص  شنیده بودند گاه او را با عنوان كاتیون نام می‌برند وی را در گروه خود پذیرفتند. حتی لیتیم اتاق فوقانی را به او اختصاص داد. امّا بعد حركاتی از هیدروژن سر زد كه باعث گفتگوها و ایجاد شك و تردیدها گردید.

لیتیم به سدیم گفت او گاه برای برقراری پیوندها با ما اظهار تمایل می‌كند. كِی این رسم بین ما بود؟

سدیم: شنیده‌ام H كاملاً عریان است و هیچ پوششی از الكترون ندارد. واقعاً بی‌شرمی نیست؟

لیتیم: اگر الكترون هم پیدا كند. گاز می‌شود, فرار می‌كند. او بندبشو نیست. ما عنصر گازی نداشتیم؟

سدیم: اگر H در فعالیت‌های الكترولیتی مانند ما به كاتد می‌رود یك نیرنگ است. شنیده‌ایم گاه در چهره‌ی هیدرید H و به طور مذاب به آند می‌رود.

لیتیم: پیوند ما با عناصر دیگر از جمله هالوژن‌ها یونی است. كووالانسی نیست. امّا او پیوند كووالانسی برقرار می‌كند.

سدیم: بلی ما در خانواده‌ی خود عنصری این گونه دورو نداریم. او گاه كاتیون و گاه آنیون می‌شود.

لیتیم: فعالیت ما در حالت فلزی زبانزد خاص و عام است. برّاق و رسانای الكتریسیته هم هستیم او چه شباهتی به ما دارد؟

سدیم: درست است او از تبار ما نیست. ما كِی آنیون شده‌ایم؟ باید عذرش را خواست.

هیدروژن سراغ خانواده‌ی هالوژن‌ها می‌رود و خود را منسوب به آن‌ها معرفی می‌كند و می‌گوید: من مانند فلوئوروكلر گازی شكل هستم. حتی با همه كوچكی و سبكی حجمی برابر آن‌ها اشتغال می‌كنم (22.4 لیتر), شما بیشترین تمایل وصلت را با قلیایی‌ها دارید. من هم بی‌میل نیستم. من به صورت ملكولی مانند شما دو اتمی هستم.

آن‌ها او را پذیرفتند, امّا زمانی بعد احساس می‌كنند این یك وجبی آن‌ها را فریب داده است, چرا كه او كاهنده است و آن‌ها اكسنده. او چه ربطی به آن‌ها دارد. عذرش را می‌خواهند.

هیدروژن سراغ خانواده‌ی كربن می‌رود و اظهار هم‌بستگی می‌كند و می‌افزاید لایه‌ی ظرفیت من مانند لایه‌ی ظرفیت شما نیمه‌پر است. ما الكترونگاتیویته مشابه داریم و به جای پیوند یونی پیوند كووالانسی برقرار می‌كنیم. اما الماس و سیلیسیم با آن وقار و داشتن شبكه وسیع كووالانسی از ابتدا نسبتی بین خود و آن جزء ناچیز ندیدند و بی‌اعتنا طردش كردند. بلی هیدروژن از آن به بعد گوشه‌ی تنهایی برگزید و دانست كسی كه چند چهره دارد تنها می‌ماند.